Prej 20 vitesh “zëri” i San Siro-s dhe Milanit, flet “Gegio” | Si më mbajti Galliani më mbajti pas Champions

Për ata që nuk e dinë, njeriu që ndodhet në “bordocampo”, pra te fusha, dhe që bën spikerin e “San Siro”-s – i njohur tashmë me shprehjen Illumina San Siro, ndriçon San Siro-n sa herë që shënohet – quhet Germano “Gegio” Lanzoni, zëri zyrtar i AC Milan për gati njëzet vjet…

Në një intervistë për Radio Rossonera, ai ka folur dhe ka zbuluar edhe disa prapaskena…

Sa shumë ju kishte munguar stadiumi plot?

Më ka munguar shumë, por mbi të gjitha më kanë munguar fansat. Të qenit spiker në një stadium të zbrazët ishte e veçantë, edhe pse kur lajmëroja golat e bëja sikur të ishin mbi 80 mijë njerëz: goli është gol, kur topi hyn shpërthen, si në stadium, ashtu edhe në shtëpi, në divan.

Kur u bëtë zëri zyrtar i Milanit?

Madonnina vendosi gjithçka, siç thonë ata. Mbërrij në Milano sepse isha frontmeni i RDS për rreth dhjetë vjet dhe në fillim të viteve 2000 ajo u bë radioja zyrtare e kompanisë.

Për ta i bëja të gjitha ngjarjet me publikun, por kur më thanë të shkoja të punoja në San Siro (një kontekst që e kisha përjetuar vetëm si fans), e gjeta veten në të kundërtën: së pari isha mbi publikun, pastaj e gjeta veten më poshtë, afër fushës.

Pas dy vitesh praktikë mes rinisë dhe ngjarjeve, bëra debutimin tim në vitin 2002 në një ndeshje Milan-Perugia. Në maj të të njëjtit vit fitojmë Champions League dhe Galliani, një njeri që është shumë i vëmendshëm ndaj bestytnive, ka vendosur të më mbajë mua…

Cili ka qenë momenti më emocionues që keni përjetuar?

Ishte hera e parë, Milan-Perugia. Sa herë që lexoj formacionet në fund më dridhen duart: është një lojë brohoritjeje, emocionesh dhe pamundësie për të bërë gabime në ato pak sekonda që kam në dispozicion. E cila është në fakt e kundërta e asaj që bëj në jetë.

Keni gabuar ndonjë mbiemër?

Nuk e mbaj mend qartë, por kam bërë një gabim në vitin 2005 duke thirrur emrin e Alberto Gilardinos. Në ato vite Milani ndryshoi edhe radion, duke kaluar në Radion aktuale 105, edhe mënyrën e leximit të formacioneve.

Më parë thosha emra, mbiemra dhe numra, por madje vendosëm muzikën. Me radion e re filluam, sipas modelit të skuadrave të tjera si Roma, të themi numrin dhe emrin, duke e lënë stadiumin të përsëriste mbiemrin.

Në fillim e gjeta veten në telashe.

Si ishte të njoftoje Ronaldinhon?

Kam prezantuar Ronaldinhos fanellën e Milanit, si dhe Beckham e Ibrahimovic. Edhe pse ai erdhi si një nga lojtarët më të mëdhenj në histori, ai kishte atë kombinim të teknikës dhe buzëqeshjes që e bënte atë të veçantë edhe jashtë fushës. Kur e prezantova ai ishte shumë bujar me të gjithë fëmijët në fushë: ishte vërtet emocionuese!

Keni kënduar me Ancelottin?

Kjo ishte kërkesa e tij, ai na kërkoi ta këndonim atë këngë sepse ishte ajo që e preku më shumë të qenit tifoz i Milanit.

Së shpejti do të debutoni edhe në kinema.

Filmi im i parë “si protagonist” del më 7 dhjetor dhe është një komedi e bukur që ndër të tjera e kam xhiruar me shumë tifozë të Milanit si Claudio Bisio, Jake La Furia dhe Alessandro Betti.

Diçka rreth Sandro Tonalit…

Besoj se lojtarët janë shembuj, për të gjithë njerëzit që i shohin si pika referimi. Në këtë drejtim, Sandro bëri një gjest shumë konkret: në një kontekst të tillë, vënia e pasionit përpara anës ekonomike tregon se sa kujdeset për të veshur këtë fanelë.

Është bukur të shohësh një tifoz të Milanit që lufton në fushë si ne. Megjithatë, për fat të Milanit, ne nuk hyjmë në fushë (qesh).

PËRGJIGJU

Ju lutemi shkruani komentin tuaj!
Ju lutem shkruani emrin tuaj këtu