Maldini emocionohet për Milan TV: Më mungon adrenalina e Champions! Më kujtohet kur erdhi Berlusconi. Ne dhe Real Madrid..

Intervistë e gjatë e dhënë nga Paolo Maldini për kanalin tematik të klubit, Milan TV, në funksion të kthimit të kuqezinjve në Ligën e Kampionëve.

Askush si Drejtori Teknik i Djallit nuk mund të tregojë emocionet e kupës më prestigjioze, ku Milani ka qenë gjithmonë protagonist:

“Liga e Kampionëve për mua është ndoshta momenti më i lartë i përvojës sime me Milanin, atë që dikur ishte Kupa e Kampionëve dhe që e arriti im ate në ’63 për herë të parë për një ekip italian…

Është gjithashtu një përqendrim i emocioneve shumë të forta që e kanë bërë këtë klub unik në të njëjtin nivel me Realin në Evropë”

Hera e parë – “Ajo që nuk mund të gaboje ishte pikerisht ajo ndeshje. Një gabim dhe mund të ishte i eleminuar sepse nuk kishte grupe.

Tre momentet më të forta nga të gjitha ishin gjashtë ditët e dy derbeve në gjysmëfinalen 2003, në finalen me Juventusin dhe gjithashtu të fundit kundër Liverpoolit”

Berlusconi – “Pasi mbërriti Berlusconi, ideja e tij ishte të kishte një ekip që mund të luante jashtë fushe sikur të luanin në shtëpi. Fusha e keqe, shiu, bora … mos u shqetësoni, ne shkojmë dhe luajmë lojën tonë!

Sacchi na bëri të arrijmë një nivel aq të lartë saqë kur arritëm në një finale, ne nuk e ndjemë këtë presion”.

Për fitoren e Ligës së Kampionëve: “Ta ngrija si kapiten është arritja e një qëllimi, i cili mbetet i zakonshëm duke pasur parasysh se ne po flasim për një sport ekipor dhe jo një individual.

Forca e madhe e këtij klubi është se ai ka përfshirë më shumë se 100 njerëz në ekipin e tij: ata nuk janë vetëm njerëzit që punojnë në fushë, por edhe ata që na kanë shoqëruar në këtë udhëtim të jashtëzakonshëm”.

Pika referuese – “Ne jemi ekipi i dytë më i suksesshëm në Evropë dhe prandaj jemi një pikë referimi. Në epokën e Berluskonit, ne arritëm majën e Evropës disa herë. Kur fituam Ligën e Kampionëve në 2003, ne nuk kishim arritur në finale për nëntë vjet dhe në çdo rast ata janë momente te medha.

Momentet e errëta, si në 2005, janë pjesë e jetës sime, por unë kam marrë gjithçka si një mësim të shkëlqyeshëm”.

Marrëdhënia me tifozet: “Një nga kujtimet e mia më të mira lidhet me emocionin që transmetojnë njerëzit dhe kur më pyesin se çfarë më mungon më shumë, përveç rutinës së përditshme të stërvitjes dhe të jetuarit në dhomat e zhveshjes, është pikërisht ajo adrenalinë qe dëgjoni kur mbërrini në stadium…

Më kujtohet kur luajtëm finalen tonë të parë kundër Steauas në Barcelonë, ajo valë e Milanit do të mbetet e pashlyeshme brenda atyre që e jetuan atë.

Si dhe kur arritem në stadiumin e Mançesterit dhe për të parë tifozët tanë. Dridhjet që publiku te jep janë shumë”.

PËRGJIGJU

Ju lutemi shkruani komentin tuaj!
Ju lutem shkruani emrin tuaj këtu