Donnarumma thyen heshtjen, flet në Twich: “Tifozët të ndihmojnë kur vuan, dëshira ime e madhe është…”

Drejtpërdrejt në kanalin Twitch të Juscies, Gianluigi Donnarumma flet në 360 gradë duke thyer heshtjen.

Çfarë ndikoi më shumë tek ju kur ishit i vogël?

“Xhaxhai im që luante futboll dhe ishte një portier. Ai ndikoi tek unë, unë u rrita me legjendën e tij, ishte ai që më dha këtë dëshirë për të qenë portier. Jam rritur me ëndrrën të bëhem më i miri, shpresoj të bëhem një ditë”.

Mësimi më i madh i nxjerrë nga një trajner?

“Të gjithë trajnerët që kam pasur më kanë mësuar diçka, që kur kam qenë shumë i ri tek ekipi i parë. Përveç fushës, ajo që më mësoi më shumë është jeta jashtë, mësimi më i madh është ai i punës, i daljes në terren”.

A ka në të vërtetë një avantazh kur luan brenda fushe?

“Padyshim. Tifozët ju ndihmojnë në kohë vështirësish, ju gjithashtu duhet të jeni në gjendje të duroni kritika edhe kur gjërat nuk shkojnë mirë. Me siguri ata të japin diçka më shumë, për fat të keq ata nuk kanë qenë kohët e fundit por kur janë të japin shumë.

Në kohë vështirësie ata mund t’ju japin atë adrenalinë për të shtyrë dhe për të marrë rezultatin. Në këtë periudhë ata nuk janë aty dhe ne po i presim”.

Kujtesa më e mirë që keni si fëmijë?

“Padyshim kur fillova të luaja, stërvitjen time të parë. Xhaxhai im i cili fatkeqësisht nuk është më këtu erdhi të më merrte në shtëpi, ishte vëllai im që do të stërvitej dhe unë gjithashtu shkova. Vëllai im bëri ushtrimet dhe u hodha edhe unë, që nga ajo ditë filloi gjithçka”.

Loja më e mirë që keni parë ndonjëherë në jetën tuaj?

“Kupa e Botës 2006, finale”.

Ndeshje ditën apo natën?

“Natën”.

A do të dëshironit të ishit futbollisti më i shpejtë apo më i saktë në botë? “Më i saktë”.

Makinë apo motor?

“Makinë”.

A keni ndonjë ritual para çdo loje?

“Unë kam një që nuk mund ta them, nuk e di nëse është parë ndonjëherë në fushë, por para ndeshjes prek shtyllat e traversës dhe traversën dhe bëj shenjën e kryqit. Tjetri është personal”.

A ka ndonjë moment kur e keni kuptuar që mund të bëheni një futbollist profesionist?

“Kur shkova për herë të parë në Milano. E kisha të vështirë të mendoja që të largohesha nga shtëpia, kur u largova dhe pashë prindërit e mi të ndjeheshin keq mendova se gjithçka do të fillonte nga atje, do të bëhesha një portier i Serie A “.

A kishit një plan B? “Ndoshta marangoz si babai im. Unë nuk kisha një plan B, ndonjëherë shkoja ta ndihmoja por kisha vetëm një plan A (qesh)”.

A ju pëlqejnë sporte të tjera përveç futbollit?

“Më pëlqen tenisi. E praktikova disa herë dhe e pëlqeva”.

A ju pëlqen të shikoni filma ose të dëgjoni muzikë?

“Unë largohem nga fusha, shkoj në shtëpi, nis të luaj. Më pëlqen shumë të luaj me miqtë e mi. Më mirë një lloj videogame sesa një lloj seriali televiziv”.

Debutimi me ekipin kombëtar, si u ndjetë?

“Nuk e prisja, isha aty me Buffon. Një ditë para se trajneri të më thoshte se do të luanim një pjesë secili, isha në hënë si moral. Imagjinoni kur hyra në fushë…

Ishte një emocion i pabesueshëm. Mezi fjeta një ditë më parë. Duhet të lësh presionin dhe emocionet. Edhe kur bëni një gabim në lojë duhet të jeni të aftë të harroni menjëherë, përndryshe nuk do të dilni më nga ai gabim…”.

Një lojtar që ju ka ndihmuar shumë? Një mentor?

“Kisha Abbiati në periudhën time të parë në Milano, ishte shumë i rëndësishëm. Më ndihmoi të rritesha, më bëri të ndihem i rëndësishëm dhe i qetë kur pata mundësinë të luaja në Serie A. Ishte thelbësor në rrugën time”.

Keni miq mes kundërshtarëve?

“Unë jam një mik shumë i mirë i Lorenzo Insigne, por le të themi se kam pasur edhe miq të tjerë me të cilët kam luajtur kundër.

Për shembull Pepe Reina. Ai me të cilin jam lidhur shumë është Insigne, ne kemi lidhur shumë dhe argëtohemi në ekipin kombëtar. Në fushë jemi kundërshtarë, pas ndeshjes jemi miq”.

A keni një ëndërr si futbollist? “Fitimi i sa më shumë trofeve të mundshme por mbi të gjitha fitimi i Kupës së Botës. Mendoj se është ëndrra e të gjithë fëmijëve, do të ishte më e mira”.

Po sikur të kishit këshillë për një të ri? “Unë do t’i thoja para së gjithash të argëtohej. Përulësia, sakrifica, puna gjithnjë paguan. Duhet edhe të argëtohesh në atë që bën”.

Për Kampionatin Evropian: “Ky është turneu im i parë ndërkombëtar. Po e jetoj në heshtje. Ankthi është i pranishëm, por unë jam i qetë, e di që ne mund dhe duhet të bëjmë mirë, ne jemi një grup i shkëlqyeshëm. Mezi pres të filloj”.

PËRGJIGJU

Ju lutemi shkruani komentin tuaj!
Ju lutem shkruani emrin tuaj këtu