Claudio, tifozi i Milanit në lot në Anfield: “Emocione të pashpjegueshme. Për një moment e humba djalin. I kisha premtuar vetes se…”

“Ju thërritini nëse doni emocione”, tha Lucio Battisti në një nga këngët e tij më të famshme. Dhe asnjë fjali nuk mund të shpjegojë më mirë atë që përjetoi një tifoz i Milanit të mërkurën në mbrëmje, që pa Rossonerët të ktheheshin në Ligën e Kampionëve pas shtatë vjetësh…

Emocionet, ato që karakterizuan një lojë me një mijë kthesa, një ndeshje evropiane që godiste zemrën që nuk ishim mësuar ta përjetonim më.

Dëshmitari Claudio, një burrë 50-vjeçar i kapur nga kamera duke qarë si një fëmijë kur i merr një lodër nga duart. Por asnjë lodër nuk iu hoq: ai thjesht u emocionua duke parë Milanin e tij.

Imazhi i Claudio është imazhi i të gjithë Rossonerëve natën në Anfield. Imazhi i vuajtjes, i gëzimit për të qenë atje për të luajtur përfundimisht një ndeshje të rëndësishme në Ligën e Kampionëve pas vitesh mungesë.

Sepse në thelb ne tifozët e Milanit jemi kështu: pasionantë, ndonjëherë të vështirë, por plot dashuri për këtë fanellë…

Claudio, tifoz i cili nuk mund të mbajë lotët
I intervistuar nga Alessandro Jacobone në kanalin e tij në Youtube, tifozi i cili u bë i famshëm pasi Anfield Claudio Casoni foli për emocionet e përjetuara në mbrëmjen e kthimit të djallit në Ligën e Kampionëve:

“Ardhja në këtë stadium ka qenë gjithmonë një ëndërr, i kisha premtuar vetes të kete dhurate për 50 vitet e mia. Mora gjithë familjen time me vete, më zurne të dridhura duke dëgjuar hymnin “Ti kurrë nuk do të ecësh vetëm”.

Për ato minuta zjarri që e bënë të qajë: “Kaluan pesë minuta që ende nuk mund t’i shpjegoj. Unë isha në rreshtin e parë dhe pashë shumë njerëz që vinin mbi mua.

Ato duar në kokë me shumë lot përfaqësojnë mosbesimin dhe emocionin e atij momenti. Unë kisha djalin tim pranë golit të Diaz: në një moment të caktuar nuk e pashë më”.

PËRGJIGJU

Ju lutemi shkruani komentin tuaj!
Ju lutem shkruani emrin tuaj këtu